Slak Zotto kroop naar haar toe, glibberig, langzaam, maar
gestaag.
Vastgenageld in haar tuinstoel. Benen bruin van zon en
minirok.
Met knalroze fluorescerende gellak op teennagels in haar zwarte L.K. Bennett-slippers,
model: Casper.
Alweer een meter dichterbij, de slak.
Elsa voelt haar dijbenen vochtig worden. Had ze maar een
broek aangetrokken voor deze zonnige, zwoele dag.
Zen, eventjes zen, denkt ze.
Adem vier seconden in, hou het vier seconden vast, adem zes
seconden uit, alle lucht uit het lijf: zo lang mogelijk vasthouden.
Lucht. Adem. We leven. Te veel veroorzaakt angst.
Angst. Altijd angst.
Haar moeder dood.
Zomaar.
Onverwacht.
En nu? Wat nu?
Elke dag belden ze met elkaar. Soms wel meerdere keren.
Zonder haar moeder had ze geen bestaansrecht meer.
Haar leven is koopjes jagen.
Maar dan alleen de luxeartikelen.
De krijsende buurvrouw met dat keffende hondje kocht slippers
bij de Action.
Shirts en andere kleding bij C&A; weet wat de klant wil, en dus nog steeds
niet failliet. Pasvorm altijd vrouwelijk. Duitse maten, lijkt het wel. Taille,
heupen, ronde bips. Stof van perfecte kwaliteit.
Laatst nog ging ze voor de lol in het winkelcentrum Schalkwijk Haarlem passen. Ruime paskamers. Personeel dat discreet is en niet naar je toestapt met de
vraag: ‘Heeft u hulp nodig’. No pressure.
Wat zou het fijn zijn als er geen druk meer op haar zou
zitten. Ze kan het niet meer ontladen bij haar moeder. Nooit meer.
Mams’ as is over het Sloterpark Amsterdam vervlogen. Mag niet
van de wetgever. Stiekem dus. Op haar laatste verjaardag, die ze in de hemel
vierde. Het waaide. Het woei. Vervlogen de as. Vervlogen mams. Vervlogen tijden
met houvast. Van mams.
Mams, waar ben je?
Zotto was nog maar twintig centimeter van haar voeten
verwijderd. Elsa zag de voelsprieten heen en weer gaan. De geur van het leer
dreef Zotto doelgericht naar haar slippers.
Voorzichtig ontworstelde Elsa haar zorgvuldig gepedicuurde
voetjes uit haar L.K. Bennett’tjes, trok haar knieën omhoog en zette haar
hielen op de rand van de stoel.
Zotto tastte de rechter slipper af. Klom erop en liep
eroverheen tot het midden. Daar trok hij zich terug in zijn huisje en bleef
vastgezogen zitten.
Elsa keek verrukt naar de slak.
De lessen mindfulness deden hun werk.
Na een half uur gingen haar benen slapen.
Voorzichtig strekte ze die uit.
Wijdbeens zette Elsa haar voeten op de grijze grindtegels.
Heet.
Op blote voeten ging ze naar binnen.
Op de schoorsteenmantel zag ze de urn. Mams?
Tranen schoten in haar ogen.
Ze pakte haar mobieltje en toetste een nummer in.
‘Goedendag, waarmee kan u van dienst zijn?’
‘Hoe moet ik mijn slippers retourneren?’
